Two-way radio is radio waarmee je zowel kunt zenden als ontvangen. Bekende voorbeelden zijn de portofoon (handheld), de mobilofoon (in een voertuig) en het basisstation (vast opgesteld).
Push-to-talk
Bij de meeste two-way radio’s praat er steeds één persoon tegelijk: je drukt op de zendknop (push-to-talk), spreekt je bericht in en laat de knop los om te luisteren. Dat heet half-duplex. Iedereen op hetzelfde kanaal hoort mee, wat ideaal is voor teams.
Simplex en repeaters
Bij simplex praten de toestellen rechtstreeks met elkaar, op één frequentie. Het bereik hangt af van vermogen, antenne en terrein: van een paar honderd meter in de stad tot vele kilometers over open water. Een repeater, vaak hoog op een gebouw of mast, ontvangt het signaal op de ene frequentie en zendt het tegelijk opnieuw uit op een andere. Zo groeit het bereik enorm.
Analoog en digitaal
Analoge FM-portofoons zijn eenvoudig en robuust. Digitale systemen zoals DMR, dPMR en TETRA bieden betere spraakkwaliteit aan de rand van het bereik, meer gesprekken per kanaal, versleuteling, sms-berichten en GPS-positie.
Vergunning of niet?
In Europa mag iedereen PMR446-portofoons gebruiken zonder vergunning. Voor zwaardere zakelijke systemen met eigen frequenties is in Nederland een vergunning van de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI) nodig. Radioamateurs hebben een eigen machtiging en eigen frequentiebanden.